Arne Decraene
Wie dacht dat de rust zou weerkeren in het Lotto Park na de 4-1 zege tegen Westerlo, komt bedrogen uit. Het kot staat nog steeds in brand bij RSC Anderlecht, waar Vitor Bruno op voet van oorlog leeft met zowat het voltallige bestuur. Hoewel die situatie stilaan onhoudbaar dreigt te worden, en de coach vroeg of laat allicht toch het gelag zal betalen, zouden zijn bazen de bal echter wel eens volledig kunnen misslaan.
We hebben het dan niet over Kenneth Bornauw zijn zogenaamde vaststelling dat er in de nederlagen op bezoek bij Union en AA Gent te veel jonkies aan de aftrap verschenen. Een van de kernpunten van zijn analyse, aldus de CEO, maar die blijkt dan toch niet volledig te kloppen. De gemiddelde leeftijd van de basisploeg bij de tegenstander bedroeg toen respectievelijk 24,9 en 25,2 jaar oud, tegenover 25,2 bij Paars-Wit. Hoewel er voor zijn punt over pakweg diens rotatiepolitiek wel iets te zeggen valt ongegronde kritiek dus aan het adres van Bruno, die zich zichtbaar ergert aan de manier waarop de interne druk plots openlijk wordt opgevoerd. Of hoe beide kampen zich storen aan mekaars communicatie.
LEES OOK: 'Bruno haalt gram: Anderlecht kan cashen op Stroeykens'
Stroeykens viert rentreeTerwijl eigenaar Marc Coucke zijn duit eveneens in het zakje deed, hulde Antoine Sibierski zich in stilzwijgen. Opvallend, want als technisch directeur is het toch nog altijd hij die de verantwoordelijkheid draagt voor Bruno zijn aanstelling. En dus diens eventueel ontslag, al durft Bornauw op dat vlak naar eigen zeggen gerust ook zelf in te grijpen. Qua blijk van vertrouwen, toch de insteek van de CEO zijn uitgebreid interview, kan het tellen. Bruno trok er zich alvast weinig van aan en voerde opnieuw vijf wijzigingen door, al is dat ook niet onlogisch na een 4-0 pandoering. De lakmoesproef volgt nu in het cruciale tweeluik tegen RB Salzburg en Club Brugge. Blijf hij sleutelen aan zijn elftal, of wordt dit het vaste recept?
Een ingrediënt dat plots niet meer weg te denken valt blijkt alleszins Mario Stroeykens. En dat anderhalve maand nadat hij, meer nog dan Bruno, publiekelijk werd vernederd. "Het zou beter zijn als hij vertrekt. Hij heeft een lange weg af te leggen om aan standaarden te beantwoorden", zette Sibierski hem bij het grof huisvuil. Een wake-upcall, zo blijkt, want sindsdien maakte Stroeykens dus een inhaalbeweging van jewelste. Al leek het toch geen bewuste zet om het 22-jarig product van eigen kweek eens goed wakker te schudden. Of jawel, maar dan eerder met de boodschap dat hij in het Lotto Park echt geen toekomst meer had. Amper zes weken later ziet de wereld er evenwel alweer helemaal anders uit.
Prima vondst van Bruno
Met vijf basisplaatsen op een rij mag Stroeykens zich na maanden in de tribune zelfs een van de schaarse vaste titularissen noemen. Bruno heeft hem niet enkel gerehabiliteerd, maar vond de aanvaller opnieuw uit door hem lager op het veld te posteren. "Van nature is het niet mijn positie, maar ik amuseer me en wil gewoon spelen", aldus Stroeykens, die zichzelf naar eigen zeggen ook wel als een "complete middenvelder" ziet. Ondanks zijn verleden voorin zit daar ook wat in. Met slechts 18 stuks in 168 optredens voor de A-ploeg is hij bijvoorbeeld nooit een goalgetter geweest. Misschien heeft Stroeykens er op dat vlak zelfs baat bij om vaker uit de tweede lijn te komen, zo getuige zijn fraaie treffer zaterdag.
Wel combineert hij zijn balvastheid, technisch vernuft en diepgang met fysieke troeven zoals loopvermogen, duelkracht en snelheid, die stuk voor stuk handig van pas komen in de as van het veld. Bruno is simpelweg de eerste trainer die inziet hoe die rol hem altijd als gegoten heeft gepast. De enige andere coach die Stroeykens liet renderen is trouwens Brian Riemer, die hem iets hoger als spelverdeler gebruikte en in een parallel universum zelfs "zou meenemen naar AC Milan". Uiteindelijk werd de Deen bedankt voor bewezen diensten, waarna het deels door blessures met zijn pupil in dalende lijn ging. Op mum van tijd belandde Stroeykens volledig op een zijspoor en dreigde hij zelfs gratis te vertrekken.
Spelletjes van Sibierski
Om dat te vermijden tekende hij een jaar geleden nog bij tot medio 2028, maar na nóg een verloren seizoen leek dat louter uitstel te worden. Sibierski bleek los van zijn tegenslagen geen fan van zijn profiel en oordeelde dat Stroeykens zijn schouders liet hangen tijdens de voorbereiding, wat stellig ontkend wordt door diens entourage. "Hij heeft hard gewerkt en veel afgezien. Dat is zijn eigen fout, maar ook de onze", geeft Bruno wel toe hoe hij toen zelf geen rekening hield met de verguisde outcast. Vermits hij door de geringe interesse geen oplossing vond, desnoods voor een prikje of zelfs gratis, stevende Stroeykens dan ook al af op een rampscenario. Een verschoppeling, zoals Thomas Foket en Alexis Flips.
Zijn contract laten ontbinden, zoals Majeed Ashimeru, was natuurlijk ook een optie. Door hem hardhandig richting de uitgang te duwen hoopte Sibierski wellicht Stroeykens aan te zetten om zelf het hazenpad te kiezen. En dus niet het voorbeeld van Yari Verschaeren te volgen en zijn lucratief contract, dat enkel maar dreigde te wegen op de loonlast, gewoon uit te zitten. Een spelletje dat Bruno evenwel weigerde mee te spelen. Een streep door de rekening van Sibierski, te meer omdat diens topaankoop Romeo Amane mede daardoor wegkwijnt op het achterplan en hij zo zelf geen goede beurt maakt. Althans in de publieke perceptie, want zowel Coucke als Bornauw benadrukken dat ze hun TD volop steunen.
Tweespalt in Anderlecht
Toen hij Marco Kana terug boven water deed komen kreeg Bruno lof, maar dat hij zijn plek nu net aan Stroeykens weer moest afstaan blijkt een doorn in het oog van de directie. Zij zien nog liever Enric Llansana als de link tussen verdediging en aanval, al vindt Bruno dat hij nood heeft aan betere voeten om er de opbouw te verzorgen. De groeipijnen die Stroeykens ondervindt op defensief vlak neemt de Portugees er bij gebrek aan alternatieven bij. "Ik denk dat hij de kwaliteiten heeft om als zes te spelen en alsmaar beter wordt. Uiteraard is er nog ruimte voor progressie, qua positiespel moet hij bijvoorbeeld nog wat wennen, maar die ervaring komt wel door er meer te spelen", blijft Bruno volharden in de boosheid.
Tenzij hij zich alsnog weer aanpast aan de tegenstander allicht ook zondag in Brugge dus, wanneer Club het balbezit zal willen opeisen en Stroeykens pas echt op de proef stellen als controleur. Tegen de Gentse counters bleek hij alvast niet in staat om het evenwicht te bewaren, maar zelfs áls Bruno iemand opoffert zal het niet zijn meest recente Man van de Match zijn. Dat die keuze hem op kritiek van bovenaf op kritiek komt te staan, zal de T1 worst wezen. En doet stilaan toch ook de wenkbrauwen fronsen. Zien de Brusselaars niet over het hoofd dat ze er baat bij hebben mocht Stroeykens de huidige lijn doortrekken? Niet alleen vanuit sportief oogpunt, ook financieel kan dat een fikse meevaller betekenen.
Bruno levert centen op
In plaats van iemand wiens marktwaarde twee jaar geleden op 14 miljoen werd geschat zomaar te dumpen, zou Anderlecht in dat geval wie weet nog een aanzienlijk bedrag uit de brand kunnen slepen. En hem, al dan niet in januari, hoe dan ook vlotter kunnen slijten. Nu hij toch drie keer raak trof, en zo vier punten opleverde, geldt hetzelfde voor Adriano Bertaccini. Als hij zelf wil opkrassen tenminste, wat voor Stroeykens mits een interessant voorstel vast geen enkel bezwaar vormt. Dat de wegen van beide partijen behoudens een serieuze verrassing van formaat ten laatste na dit seizoen hoe dan ook definitief zullen scheiden, lijkt immers een uitgemaakte zaak. De enige vraag is welke uitgang het wordt.
Wat zijn bazen er ook van mogen denken, dat die überhaupt wordt gesteld is een pluim op de hoed van Bruno. Het is niet zijn schuld dat er van de nieuwkomers niemand bovenuit steekt, terwijl Stroeykens wél reeds bewees daar het potentieel voor te hebben. Sibierski krijgt meer krediet dan zijn voorgangers, maar dat Bruno kapitaalvernietiging tracht om te zetten in waardecreatie wordt hem bizar genoeg niet in dank afgenomen. Nochtans is het net een argument dat in zijn voordeel zou moeten spreken. Op de trainer zijn aanpak valt heel wat aan te merken, maar dat hij een voormalige sterkhouder opnieuw lanceert kan je hem toch moeilijk kwalijk nemen? Zeker indien hij nog wat centen in het laatje brengt.
